ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ...ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΑ ΕΓΡΑΨΕ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ ΜΕ ΜΠΟΓΙΑ...

Έχει φθινοπωριάσει για τα καλά , το κρύο μας έχει ακόμα καλύτερα και είμαστε μόνο λίγες μέρες πριν ξεκινήσει κι ο Χειμώνας και αρχίσουν οι χριστουγεννιάτικες προετοιμασίες. Μέχρι να τελείωσει όμως αυτός ο μήνας 2 πράγματα είναι μπροστά μου. Πρώτον η επέτειος του Πολυτεχνείου και δεύτερον, η γιορτή μου (που αργεί ακόμα στην προκειμένη) :Ρ .Ας μείνουμε λοιπόν στους εορτασμούς της επετειού κι ας θυμηθούμε λίγο τι έγινε τότε και τι άλλαξε στην Ελλάδα μια για πάντα.
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

14 Νοέμβρη 1973.
Οι φοιτητές της Αθήνας καταλαμβάνουν το Πολυτεχνείο. Σύνθημά τους: ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ- ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.

Ώρα 7 μ.μ. από 1500 φοιτητές πάρθηκε η απόφαση « να μείνουμε απόψε στο Πολυτεχνείο».
Συγκροτείται Συντονιστική Επιτροπή απ΄ όλες τις σχολές και επιβάλλει έλεγχο σε ανεύθυνα συνθήματα και μεταδίδει τα δικά της από μεγάφωνα και το μικρό πομπό, αλλά και συγκεντρώνει τρόφιμα, φάρμακα κλπ.
Γύρω στο Πολυτεχνείο και χιλιάδες αδούλωτοι Έλληνες τούς συμπαραστέκονται.

15 Νοέμβρη 1973.
Γέμισαν τα κτίρια του Πολυτεχνείου και το προαύλιο από φοιτητές και απέξω δεκάδες χιλιάδες λαού και μαθητών, που έρχονται κατευθείαν από τα σχολεία τους, φέρνοντας στους ελεύθερους και μαχητικούς φοιτητές όλο και περισσότερα τρόφιμα, φάρμακα κλπ.

Εκλέγεται Συντονιστική Επιτροπή που συμμετέχουν και δυο εργάτες, και σε ανακοίνωση της λέει: η εκδήλωση του Πολυτεχνείου είναι αντιφασιστική και αντιμπεριαλιστική.
Λειτουργεί νέος πομπός, που τώρα ακούγεται σ’ όλη την Αττική. Υπερηφάνεια και συγκίνηση κατέχει όλους τους Έλληνες που τ’ ακούνε:
«Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλά ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων. Κάτω η χούντα, κάτω ο Παπαδόπουλος, έξω οι Αμερικάνοι, κάτω ο φασισμός, η χούντα θα πέσει από το λαό…
Λαέ, κατέβα στο πεζοδρόμιο, έλα να μας συμπαρασταθείς, τη λευτεριά σου για να δεις…»

Στη Θεσσαλονίκη και Πάτρα οι φοιτητές καταλαμβάνουν τα Πανεπιστημιακά κτίρια. Οι αγρότες από τα Μέγαρα ξεκινούν για την Αθήνα. Στο Αιγάλεω γίνονται επαναστατικές εκδηλώσεις και ακολουθούν τέτοιες στις συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά. Όλη η Ελλάδα συμπαρίσταται στους ελεύθερους αγωνιζόμενους φοιτητές.

16 Νοέμβρη 1973.
Πάνω από 150.000 άνθρωποι είναι γύρω από το Πολυτεχνείο και βροντοφωνάζουν με τους ελεύθερους φοιτητές «Κάτω η χούντα, η χούντα θα πέσει απ’ το λαό».
Ώρα 7 και μισή μ.μ.
Ο δικτάτορας δίνει διαταγή να χτυπηθεί πρώτα η λαοθάλασσα, που είναι γύρω στο Πολυτεχνείο. Δακρυγόνα πέφτουν συνεχώς και κάνουν αφόρητη την ατμόσφαιρα. Ο λαός ανάβει φωτιές και τα εξουδετερώνει. Τώρα σφυρίζουν σφαίρες και οι πρώτοι νεκροί πέφτουν μέσα και έξω από το Πολυτεχνείο. Ο λαός στήνει οδοφράγματα, δεν υποχωρεί, παλεύει άοπλος, παραμένει στη θέση του.
Ώρα 12 τη νύχτα μπαίνει στην Αθήνα στρατός και τανκ και καταλαμβάνουν επίκαιρες θέσεις.

17 Νοέμβρη 1983, ώρα 2 πρωινή.
Τα τανκ πλησιάζουν το Πολυτεχνείο.
«Φαντάροι, είμαστε άοπλοι, είμαστε αδέλφια, μη μας χτυπήσετε, ελάτε μαζί μας» φωνάζουν οι φοιτητές και ο Ραδιοφωνικός Σταθμός καταγγέλλει στον Ελληνικό λαό την ανίερη πράξη του δικτάτορα.
Ώρα 3 πρωινή.
Ένα τανκ γκρεμίζει τη σιδερένια πόρτα του Πολυτεχνείου κι ας είναι στα κιγκλιδώματα φοιτητές. Ρίχνονται ριπές. Στρατός και αστυνομικοί μπαίνουν στο προαύλιο. Οι φοιτητές προσπαθούν να φύγουν, αλλά δέχονται άγριες επιθέσεις. Πολλοί φαντάροι προστατεύουν και βοηθούν τους φοιτητές να φύγουν, αλλά τους κυνηγούν οι γενίτσαροι. Πολλοί συλλαμβάνονται και οδηγούνται στην Ε.Σ.Α όπου βασανίζονται φρικτά.
Οι οδομαχίες συνεχίζονται γύρω από το Πολυτεχνείο μέχρι το πρωί.
Ώρα 11 π.μ. επαναφέρεται στρατιωτικός νόμος.

Το Πολυτεχνείο στάθηκε η αρχή για το τέλος τους.

Ο νέος δικτάτορας ανοίγει το δρόμο για τη διχοτόμηση της Κύπρου.

Ο ξεσηκωμός του λαού και το εθνικό έγκλημα γκρεμίζουν τη δικτατορία και ξαναγυρίζει η Λευτεριά κα η Δημοκρατία.

Η οργή του λαού ενάντια στους φασίστες φάνηκε με τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου. Εκεί τα αδούλωτα νιάτα- φοιτητές και μαθητές- ενώθηκαν με το λαό και ύψωσαν το κορμί και την ψυχή τους απέναντι στα τανκ για τη Λευτεριά, τη Δημοκρατία και για την Εθνική Ανεξαρτησία.
(Ευχαριστούμε το www.thranio.gr)

Τελικά αυτή η εξέγερση λίγων ήταν αρκετή για να γκρεμιστεί η χούντα. Αυτοί οι ''λίγοι'' κατάφεραν να μείνουν απροσάρμοστοι κι ενοχλητικοί απέναντι σ'ένα δυναστικό σύστημα για να διασώσουν τα ψήγματα των ίδιων τους των εαυτών. Είχαν όνειρο κι ελπίδα για το μέλλον, κάτι που στην εποχή μας είναι μόνο λόγια ποιητικά.Ήταν η τελευταία γένια που ρίσκαρε τη ζωή της για την ελευθερία της. Το Πολυτεχνείο ήταν η διεκδίκηση της ομορφίας,της φιλίας,του έρωτα,της αλήθειας και του χαμόγελου...

<< Μνήμες ενός χθές που δεν σβήνει...Τα χρόνια που περάσανε μ'άφησαν παράξενο παιδάκι γερασμένο...>>  Κ.Καρυωτάκης

 

Skunk Anansie - Charlie Big Potato

http://www.youtube.com/watch?v=xEp8yJPjedU
Δεν έχω κάτι να πω ιδιαίτερο αυτή τη στιγμή, απλώς ήθελα να δημοσιεύσω αυτό το τραγούδι που έψαχνα από τα τέλη Aυγούστου και πλέον παίζει και στο ΠΙΤΣΙ μου ;)
απολαύστε το λοιπόν...είναι η μουσική που ακούγεται στο τρέυλερ των νέων ξένων σειρών 2009-2010 του Star Channel...
Skunk Anansie και Charlie Bib Potato και τα ηχεία στο τέρμα γιατί μόνο έτσι ακούγεται αυτή η φωνάρα κι αυτή η μουσική...
Καληνύχτες και μέχρι να τα ξαναπούμε φιλιά...στις μουσούδες :Ρ

ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ...

Αν και νυστάζω λέω να κάνω το κόπο και να το γράψω σήμερα το άρθρο μου αυτό αντί για αύριο (ήδη έχουν μαζευτεί πάάάρα πολλά για αύριο).
Χθές διπλή χαρά είχε για μένα η μέρα στο φινάλε της. Πρώτον, νίκη της ομάδας μου, του Παναθηναϊκού επί του ΠΑΟΚ(η αγάπη από τη Σαλόνικα) με σκόρ 2-1, που μας κράτησε στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος. Και δεύτερον (για το οποίο και γράφω τώρα), πήγαμε θέατρο κι είδα από κοντά τρείς αξιόλογους ηθοποιούς, τον Θοδωρή Αθερίδη, το Γιώργο Καπουντζίδη και τη Σμαράγδα Καρύδη. Οι δύο πρώτοι δε παύουν να είναι και θαυμαστοί σεναριογράφοι και σκηνοθέτες ενίοτε.
Για να πάρουμε τα πράγματα κι από την αρχή ας πούμε και δυο λόγια για την υπόθεση της παράστασης και τα ονόματα όσων ακόμα συμμετέχουν σε αυτή :
Το «Από Μακριά» του Θοδωρή Αθερίδη συνεχίζει για 2η χρονιά την επιτυχημένη πορεία του στο Μικρό Παλλάς. Ερωτήματα και απαντήσεις σε ένα σουρεαλιστικό φουτουριστικό τοπίο με το ιδιαίτερο χιούμορ του συγγραφέα. Υπάρχει άλλος τρόπος να γυρίσει κάποιος το χρόνο πίσω, εκτός από τα μποτοξ; Πόσο μπορείς να συγκινηθείς από το δράμα της αγέννητης κόρης σου; Πώς αντιδρά ένας σκηνοθέτης όταν δεν αναγνωρίζει πια την παράστασή του; Πού θα φυλάνε τα «μαύρα» χρήματά τους οι υπεραθλητές του μέλλοντος; Είναι σωστή η άποψη του Αϊνστάιν για την πραγματικότητα ή οι ποιητές μπορούν να δουν πιο μακριά στο μέλλον; Πού μπορεί να έχει πάει κάποιος όταν έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης;Σ’αυτά τα ερωτήματα αλλά και σε πολλά άλλα προσπαθεί να απαντήσει ο Αθερίδης κι η παρέα του. Τα κακά νέα είναι ότι αυτή τη φορά θα χρειαστούν τη βοήθειά σας… Γι’ αυτό, καλό είναι να προσέξετε πού θα καθίσετε.. Οι απαντήσεις βέβαια στο τέλος ίσως έρθουν απ’ όπου ήρθαν και οι ερωτήσεις.. Από μακριά…( Σκηνοθετεί ο Θοδωρής Αθερίδης και μαζί του παίζουν: Μένια Αναγνωστοπούλου, Βίκυ Βολιώτη, Γιώργος Καπουτζίδης, Σμαράγδα Καρύδη, Ανδρέας Νάτσιος, Χρήστος Πλαΐνης, Χρήστος Σαπουτζής. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Μανόλη Παντελιδάκη.)
Η παράσταση ήταν πραγματικά εξαιρετική με ατάκες που σου προκαλούσαν το γέλιο φυσικά. Το ότι ήταν interactive δίνει κι άλλο ένα bonus στο ευφυέστατο αυτό σενάριο. Τα άξιζε τα λεφτά του, γιατί όσο νά'ναι το να πας να παρακολουθήσεις θέατρο δεν είναι και το πιο φθηνό ''σπόρ'', και δε βαριέσαι στιγμή αφού περιμένεις αγωνιοδώς την ατάκα που θα ακολοθήσει. Μεγάλη ''μορφή'' ο Σπύρος ο...αστροναύτης Νο2.
Νομίζω είπα πολλά κι αρκετά σας πληροφόρησα (και νυστάζω κιόλας είπαμε στην αρχή μη το ξεχνάμε). Είναι η θεατρική μου πρόταση αυτή για σας γι'αυτό όποιος θελήσει να πάει να τη δει ας επισκεφτεί το site http://www.ellthea.gr/index.php?module=event&id=94&lang=el
Καλό σας βράδυ, καλή συνέχεια και καλό ξημέρωμα...
Υ.Γ.1 Δε ξέρω γιατί αλλά με το που τελείωσε η παράσταση ανυπομονούσα να πάω για μια BIG HUG από τον Καπουντζίδη :)
Υ.Γ.2 Μένια συγγνώμη που όταν στάθηκα δίπλα σου για να βγούμε φωτογραφία σε ρώτησα αν ήθελες να...κοντύνω λίγο για να μη σε κάνω να νοιώθεις μειονεκτικά( για πλάκα το είπα εκείνη τη στιγμή) και σ'ευχαριστώ που το δέχτηκες με χιούμορ και δε με πέταξες έξω από το καμαρίνι :)
ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΖΖΖΖζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ.........

ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ 13...

Τρίτη και 13 και Παρασκευή και 13 είναι δύο μέρες μέσα στην προκατάληψη... Όλος ο κόσμος αγχώνεται στο άκουσμα τους και μόνο...Και σήμερα λοιπόν ήταν η πρώτη περίπτωση τέτοιας ''καλοτυχίας''!
Σύμφωνα με την ελληνική παράδοση, η Τρίτη είναι δυσοίωνη διότι είναι η  μέρα που η Κωνσταντινούπολη αλώθηκε 2 φορές. Η πρώτη το 1204, από τους Σταυροφόρους της Δ’ Σταυροφορίας  ( Τρίτη 13 Απριλίου 1204 ) και επίσης   από τον Μωάμεθ τον Β’ τον Πορθητή (Τρίτη 29 Μαΐου 1453) Κακότυχος όμως πιστεύεται ότι είναι και ο αριθμός 13. Υπάρχουν πολλές προκαταλήψεις, που συνοδεύουν το συγκεκριμένο αριθμό.
Οι σχετικές με το 13 προλήψεις δημιουργήθηκαν με την ανακάλυψη του δωδεκαδικού συστήματος, σύμφωνα με το οποίο το 12 είναι ο τέλειος αριθμός: 12 οι ώρες της μέρας και της νύχτας, 12 οι μήνες, τα ζώδια, 12 και οι άθλοι του Ηρακλή! Με την προσθήκη του αριθμού «ένα» σ’ αυτό το ιερό 12 σχηματιζόταν η αρχή ενός νέου κύκλου. Το συμβολικό αυτό άλμα προς το καινούριο «άγνωστο», που αντιπροσώπευε ο αριθμός 13, προκάλεσε ανησυχία στους ανθρώπους κι έτσι άρχισαν να του αποδίδουν ευθύνες για τα ατυχή συμβάντα.
 Γενικότερα, το δεκατρία μπορεί να θεωρείται “κακός” αριθμός απλά επειδή είναι μία μονάδα πάνω απ’ το δώδεκα το οποίο είναι δημοφιλές σε πολλούς πολιτισμούς. Όταν μία ομάδα δεκατριών αντικειμένων διαιρεθεί στα δύο, στα τρία, στα τέσσερα ή στα έξι, πάντα ένα αντικείμενο περισσεύει. Το «κακό»!
Φίλοι προληπτικοί αυτή η μέρα έφτασε στο τέλος της κι ελπίζω να μη πέσατε πάνω σε μαύρες γάτες, σπάσατε κανάν καθρέφτη, περάσατε κάτω από καμιά σκάλα και γενικά να μη σας συνέβη οτιδήποτε ασυνήιστο σε σχέση με άλλες μέρες...Εξάλλου είναι μία μέρα όπως όλες οι άλλες στην πραγματικότητα γι'αυτό και πρέπει να τη χαιρόμαστε χωρίς επηρεασμούς και προκαταλήψεις...

Η ΙΔΙΑ ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ...

Και ΝΑΙ λοιπόν είναι γεγονός ! Η Ελλάδα ‘’βάφτηκε’’ πράσινη και μπαίνει από δώ και πέρα σε νέα εποχή, διαγράφει νέα πορεία, ακολουθεί νέες πολιτικές... Και ΝΑΙ κάπου εδώ σταματάω τις σαχλαμάρες κι αρχίζω να βλέπω το πράγμα από τη λογική σκοπιά. Είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι θα αλλάξει το πολιτικό σκηνικό σ’αυτη τη χώρα όταν αιώνια θα την κυβερνάνε οι ‘’γνωστές – άγνωστες’’ δύο φαμίλιες ;;;
Και για να πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή γι’αυτή τη μέρα των Εκλογών, που τόσο καιρό μας ζάλιζαν. Κατεβαίνει μία ΝουΔου με ονόματα στα εκλογικά της ψηφοδέλτια όπως Αντώναρος , Κουμουτσάκος ,Σουφλιάς , Μειμαράκης ,Σιούφας ,Έβερτ και Παυλόπουλος;;; με όλα αυτά τα ‘’καλά’’ παιδιά ήλπιζε σε επανεκλογή;;; πάλι καλά που η διαφορά ποσοστού από το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν και μεγαλύτερο.
Το ΠΑΣΟΚ από την άλλη δε χρειάστηκε να κάνει και πολλά. Μετά την πτώση της ΝουΔου με τα τόσα σκάνδαλα τόσο καιρό ήξερε και ο πιο άσχετος με τα πολιτικά ότι ο επόμενος προθυπουργός θα ήταν ο Παπανδρέου. Είναι ο γνωστός και μη εξαιρετέος Δικομματισμός, ο οποίος έφτασε το ‘’υπέροχο’’ 80% σ’αυτές τις Βουλευτικές Εκλογές.
Ε πραγματικά μην ακούσω πάλι διαμαρτυρίες για την οικονομία και την καταστροφή στην οποία οδεύει το κράτος. Αυτοί οι ‘’μάγκες’’ είναι που θα μας ξεζουμίσουν πάλι σε όλους τους τομείς. Αλλά ο Έλληνας δεν αλλάζει ΠΟΤΕ. ΠΑΝΤΑ θα ψηφίζει αυτόν που του χαϊδεύει τα αυτιά, αυτόν που του τάζει μειώσεις στη φορολογία κι αυξήσεις στους μισθούς και στο τέλος βρίσκει τα παραθυράκια και του τα αρπάζει όλα. ΠΑΝΤΑ θα ψηφίζει αυτόν που χαλάει εκατομμύρια για αφίσες και προεκλογικές εκστρατείες από το να τα δώσει αυτά τα λεφτά σε όλους εκείνους που πεθαίνουν για ένα πιάτο φαί, για μία στέγη πάνω από το κεφάλι τους . ΠΑΝΤΑ θα ψηφίζει αυτόν που του υπόσχεται ένα καλύτερο αύριο για την Παιδεία και τα παιδιά του και μένει η εκπαίδευση να γίνεται σε αχούρια και ετοιμόροπα κτίρια, που μπορούν να λέγονται Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, και τα ιδιωτικά σχολεία και πανεπιστήμια και τα τόσα φροντιστήρια να εμφανίζονται σα μανιτάρια παντού και να πλουτίζουν, αφού η Δημόσια Παιδεία που ‘’τάζεται’’ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ. ΠΑΝΤΑ θα ψηφίζει αυτόν, που αν αρρωστήσεις φίλε Έλληνα θα σε νοσηλεύσει σε Δημόσια Νοσοκομεία σε ράντζο σε διαδρόμους, αν είσαι τυχερός και βρεις δηλαδή!
ΠΑΝΤΑ ο Έλληνας θα ψηφίζει αυτόν που του πιπιλάει το μυαλό και δε του αφήνει περιθώριο να σκεφτεί. Γιατί; Ακόμα κι ο ΚΑΝΕΝΑΣ έχει μεγαλύτερο ποσοστό, για το ποιος είναι καταλληλότερος για να κυβερνήσει αυτή τη χώρα. Οπότε τι μένει; Ταρακούνημα γερό χρειάζονται όλα αυτά τα κομματόσκυλα που σκοπό της ζωής τους έχουν να γελάνε πίσω από τις πλάτες του λαού. Όλοι ανεβαίνουν στην εξουσία για την καλοπέραση, όλοι τα ίδια σκ....α πολιτικοί είναι.
Και τώρα βγαίνουν κάποιοι και πανηγυρίζουν με σημαίες στους δρόμους λες και πήραμε το κύπελο. Αυτοί δε θα’ναι σε λίγο καιρό που θα μένουν άνεργοι και δε θα μπορούν να πλήρωνουν τους φόρους; Αυτοί θα είναι που θα’χουν κάνει τους άλλους ‘’μάγκες’’ με τα επτά χιλιάρικα το μήνα, τις πόρσε, τα γιότ, τις 3-4 βίλες. Ένας φαύλος κύκλος στον οποίο ξέρουν ότι έχουν μπλέξει.
Δε ξέρω πόσο θα συνεχιστεί αυτή η φαρσοκωμωδία, αλλά εγώ πιστεύω πως πρέπει πια να μπουν στη Βουλή κόμματα, όπως τα: Κ.Ο.Τ.Ε.Σ. Καπνιστικές Ομάδες για την Τέχνη και την Εικαστική Συγκρότηση και ΧΑΡΙΖΩ ΟΙΚΟΠΕΔΑ, ΧΑΡΙΖΩ ΧΡΕΗ, Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος (ΠΑΕΚΕ), μπας και δούμε άσπρη μέρα!
Ναι, κάνω πλάκα σίγουρα, οπότε το νου σας εσείς εκεί στις ανώτατες θέσεις της πολιτικής ιεραρχίας, γιατί μπορεί να αργεί η επανάσταση αλλά θα ξυπνήσει ο λαός και θα’ναι άγριο ξύπνημα για όλους. Πάρ’τε το χαμπάρι πια ότι δε νοιάζονται οι πολιτικοί για το λαό, οπότε ας το κάνουμε εμείς οι ίδιοι ΓΙΑ ΜΑΣ...
(η φωτογραφία είναι από το fraxios.blogspot.com/feeds/posts/default που αξίζει μία επίσκεψη)