ΣΑΛΟΝΙΚΑΑΑΑΑΑΑΑ

Τι Αθήνα και ντεμέκ πρωτεύουσα με λες ρε φιλαράκι!! μπομπόλια μπλέ έχω να δηλώσω!! 3 μέρες πάνω και το όνειρο 2 χρόνων έγινε πραγματικότητα (το πνεύμα των Χριστουγέννων πρέπει νά'κανε το θαύμα του δεν εξηγείται αλλιως). Σαλόνικα αρρώστησα θέλω γιατρό Σαλόνικα για πάρτη σου θα τρέλαθω( στιχουργική διασκευή γνωστού συνθήματος της μιας και μοναδικής ομάδας της πόλης ).

Δε ξέρω από που ναρχίσω..ήταν τρελά καλύτερα απότι φανταζόμουν σαυτή τη πόλη. Από την πρώτη στιγμή που πατάς Θεσσαλονίκη -πάει αυτό ήταν- σε κυριεύει με μιας άλλος αέρας ρε παιδί μου, φυσάει Βαρδάρης εκεί ΤΕΛΟΣ. Ε και με το που αρχίζεις να γυρνάς λίγο την πόλη σε μαγεύει.

Το περπάτημα δε σταματάει παρά μόνο για καφέ και ρέκλα και γυράδικο και ρετσίνες. Η πλατεία Αριστοτέλους στολισμένη ήταν το κάτι άλλο.Κόσμος πήγαινε κι ερχόταν,Παρασκευή και τα μαγαζιά ανοιχτά, μαθητές με τις τσάντες τους στη πλάτη, φοιτητές να αράζουν από δω κι από κει,γονείς με τα παιδιά τους να βολτάρουν και να χαζεύουν τις στολισμένες βιτρίνες... Και επιτέλους ο λευκός πύργος από κοντά και βόλτα στην παραλία με τον ''ποδηλατόδρομο'', ως ευγενική προσφορά του Νομάρχη ! Α ρε Παναγιώτη... χαχαχα

Από το πρωί ξεκινάει η γύρα της πόλης...κουλούρι για να γεμίσει το στομαχι και διαδρομές από τα πανεπιστήμια ως στην Τούμπα και το Ναό ( με τον ταξιτζή που μας πήγε να μένει στην ιστορία γιατί το παλικάρι είχε γαμώ τα γέλια ο ''σκουλικάκος'') και πίσω στη Καμάρα κι από πάλι ρέκλα και χαβαλέ. Εντάξει εδώ να τονίσω ότι τελικά το θέμα με τον ΠΑΟΚ δε με ήθελε αυτό το 3ήμερο. Αγώνα η ομάδα είχε στην Καβάλα και στο ναό που πήγαμε η μπουτίκ ήταν κλειστή εκείνη τη μέρα λόγω ετήσιας απογραφής και άνοιγε πάλι την Δευτέρα (όταν εμείς θαχαμε φύγει πια δηλαδή). Όπως και νάχει οι στιγμές ήταν και πάλι μοναδικές.

Φυσικά από το πρόγραμμα δεν έλειπαν και οι κρασοκατανύξεις και γενικά δεν υπήρχε ποταπαγόρευση :Ρ. Και σ'αυτό το σημείο ήρθε η ώρα να πω : Αντώνη Κανάκη έλα στην Αθήνα και κάνε ένα κλαμπάκι..
Διότι κυρία μου ο Κανάκης έχει στη Σαλόνικα και μη σου πω και στην Ελλάδα ολάκερη το καλυτερότερο κλαμπάκι. Τι να σε πω και τι να με πεις κι εσύ τώρα. Πήχτρα το μαγαζί αλλά γιατί το αξίζει.Η μουσική που παίζει είναι απλά ΔΕ ΜΠΕΣΤ! Από τα κλασικά μπιτάκια και R'n'B-οτράγουρα μέχρι τις κλασικές ροκιές( βλέπε Rolling Stones) ως και Nirvana,Depeche Mode,RATM κι ελληνικιές ροκιές και εεε δε θυμάμαι άλλαααα!! Plus του μαγαζιού τα lives από γαμάτα γκρουπάκια και το σούπερ προσωπικό του μαγαζιού! Απλά τα πράματα: Κανάκη αγόρι μου YOU ROCK(κυριολεκτικά&μεταφορικά) !

Τips για καλοφαγάδες τώρα που τα μάθαμε κι ως την επόμενη φορά που θα πάμε για να μάθουμε κι άλλα καλά σημεία της Θεσσαλονίκης : γυράδικα όπως ο Μπελαλής και τα Σπάτα τα... σπάσαν!! Valentino για τις καλύτερες κρέπες ΈΒΕΡ! Ζύθος για σούπερ φαγητό κι ένα σωρό επιλογές για μπύρα.Στο Χρυσό για μια μπουγάτσα όλα τα λεφτά!Και εννοείται στάση σε Τερκενλή για τα καλύτερα τσουρέκια , σε Ελενίδη για τα μεγαλύτερα και νοστιμότερα τρίγωνα πανοράματος και στον Αγαπητό για γλυκά παντός τύπου.

Η Θεσσαλονίκη είναι απλά ο παράδεισος...αν μου δωθεί ποτέ η ευκαιρία να πάω να δουλέψω και να μείνω μόνιμα πραγματικά θά'ναι το κάτι άλλο...δε μπορεί να συγκριθεί με τον χαμό της Αθήνας κι όσοι πληγώθηκαν λυπάμαι πολύ :Ρ

Έλπιζω να μη ξέχασα κάτι(κι αν ξέχασα δε πειράζει)...Cuuuu soon στην επόμενη συνταρακτική στιγμή που θα μου δώσει την αφορμή να γράψω!! Ως τότε....Φιλάκια ρουφιχτάάάάά και φιλακιατοκανακη!!! :))

ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ...

Αν και νυστάζω λέω να κάνω το κόπο και να το γράψω σήμερα το άρθρο μου αυτό αντί για αύριο (ήδη έχουν μαζευτεί πάάάρα πολλά για αύριο).
Χθές διπλή χαρά είχε για μένα η μέρα στο φινάλε της. Πρώτον, νίκη της ομάδας μου, του Παναθηναϊκού επί του ΠΑΟΚ(η αγάπη από τη Σαλόνικα) με σκόρ 2-1, που μας κράτησε στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος. Και δεύτερον (για το οποίο και γράφω τώρα), πήγαμε θέατρο κι είδα από κοντά τρείς αξιόλογους ηθοποιούς, τον Θοδωρή Αθερίδη, το Γιώργο Καπουντζίδη και τη Σμαράγδα Καρύδη. Οι δύο πρώτοι δε παύουν να είναι και θαυμαστοί σεναριογράφοι και σκηνοθέτες ενίοτε.
Για να πάρουμε τα πράγματα κι από την αρχή ας πούμε και δυο λόγια για την υπόθεση της παράστασης και τα ονόματα όσων ακόμα συμμετέχουν σε αυτή :
Το «Από Μακριά» του Θοδωρή Αθερίδη συνεχίζει για 2η χρονιά την επιτυχημένη πορεία του στο Μικρό Παλλάς. Ερωτήματα και απαντήσεις σε ένα σουρεαλιστικό φουτουριστικό τοπίο με το ιδιαίτερο χιούμορ του συγγραφέα. Υπάρχει άλλος τρόπος να γυρίσει κάποιος το χρόνο πίσω, εκτός από τα μποτοξ; Πόσο μπορείς να συγκινηθείς από το δράμα της αγέννητης κόρης σου; Πώς αντιδρά ένας σκηνοθέτης όταν δεν αναγνωρίζει πια την παράστασή του; Πού θα φυλάνε τα «μαύρα» χρήματά τους οι υπεραθλητές του μέλλοντος; Είναι σωστή η άποψη του Αϊνστάιν για την πραγματικότητα ή οι ποιητές μπορούν να δουν πιο μακριά στο μέλλον; Πού μπορεί να έχει πάει κάποιος όταν έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης;Σ’αυτά τα ερωτήματα αλλά και σε πολλά άλλα προσπαθεί να απαντήσει ο Αθερίδης κι η παρέα του. Τα κακά νέα είναι ότι αυτή τη φορά θα χρειαστούν τη βοήθειά σας… Γι’ αυτό, καλό είναι να προσέξετε πού θα καθίσετε.. Οι απαντήσεις βέβαια στο τέλος ίσως έρθουν απ’ όπου ήρθαν και οι ερωτήσεις.. Από μακριά…( Σκηνοθετεί ο Θοδωρής Αθερίδης και μαζί του παίζουν: Μένια Αναγνωστοπούλου, Βίκυ Βολιώτη, Γιώργος Καπουτζίδης, Σμαράγδα Καρύδη, Ανδρέας Νάτσιος, Χρήστος Πλαΐνης, Χρήστος Σαπουτζής. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Μανόλη Παντελιδάκη.)
Η παράσταση ήταν πραγματικά εξαιρετική με ατάκες που σου προκαλούσαν το γέλιο φυσικά. Το ότι ήταν interactive δίνει κι άλλο ένα bonus στο ευφυέστατο αυτό σενάριο. Τα άξιζε τα λεφτά του, γιατί όσο νά'ναι το να πας να παρακολουθήσεις θέατρο δεν είναι και το πιο φθηνό ''σπόρ'', και δε βαριέσαι στιγμή αφού περιμένεις αγωνιοδώς την ατάκα που θα ακολοθήσει. Μεγάλη ''μορφή'' ο Σπύρος ο...αστροναύτης Νο2.
Νομίζω είπα πολλά κι αρκετά σας πληροφόρησα (και νυστάζω κιόλας είπαμε στην αρχή μη το ξεχνάμε). Είναι η θεατρική μου πρόταση αυτή για σας γι'αυτό όποιος θελήσει να πάει να τη δει ας επισκεφτεί το site http://www.ellthea.gr/index.php?module=event&id=94&lang=el
Καλό σας βράδυ, καλή συνέχεια και καλό ξημέρωμα...
Υ.Γ.1 Δε ξέρω γιατί αλλά με το που τελείωσε η παράσταση ανυπομονούσα να πάω για μια BIG HUG από τον Καπουντζίδη :)
Υ.Γ.2 Μένια συγγνώμη που όταν στάθηκα δίπλα σου για να βγούμε φωτογραφία σε ρώτησα αν ήθελες να...κοντύνω λίγο για να μη σε κάνω να νοιώθεις μειονεκτικά( για πλάκα το είπα εκείνη τη στιγμή) και σ'ευχαριστώ που το δέχτηκες με χιούμορ και δε με πέταξες έξω από το καμαρίνι :)
ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΖΖΖΖζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ.........